+ leeg -
Zwartboek Werken in de Bijstand

Werken in de bijstand

Artikel uit de Arme Krant van Nederland - maart 2013.
Klik hier om onderstaand artikel te downloaden als Word-document.

De Wet Werk en Bijstand is recentelijk herzien met als resultaat strengere normen, lagere uitkeringen en hogere drempels. De herziening is een eerste stap in de komende uitvoering van de Wet Werken Naar Vermogen, die nu Participatiewet gaat heten. Tegelijk is op 1 januari 2013 de Wet aanscherping sanctiebeleid handhaving sociale zekerheid ingegaan. Een hele mond vol, maar het betekent een strenger lik-op-stuk-beleid. Het wordt er bij een aanzwellende economische crisis en een groter beroep van mensen op de WWB niet vrolijker op.

Eén van gevolgen van de herziening Wet Werk en Bijstand is de ruilgedachte. Mensen krijgen ondersteuning van de overheid en in ruil daarvoor wordt een tegenprestatie verwacht. Het heet geen werkplicht, maar is het op straffe van kortingen of uitkeringsverlies wel. De FNV heeft vorig jaar een meldpunt opgezet, waar mensen hun ervaringen met de tegenprestatie konden melden. Daar is het boekje 'Werken in de bijstand' uit voortgekomen.

Naar de top van de pagina

Zonder loon op dezelfde baan terug

Zo lezen we het verhaal van de 61-jarige mijnheer D. Op zijn 55ste jaar raakt hij zijn baan kwijt en het lukt hem niet een nieuwe te vinden, ondanks veel pogingen. Hij komt in de bijstand terecht en na een periode van werken op vrijwillige basis (zonder uitkering) krijgt hij een ID-baan als beheerder van het participatiehuis. Eén jaar later stopt de gemeente met de ID-baan subsidies en wordt hij ontslagen. Na drie maanden WW meldt mijnheer D. zich aan op het Werkplein. Bij de vacatures ziet hij zijn oude baan als beheerder van het particpatiehuis terug. Hij informeert nader en kan er weer aan het werk. Alleen het loon laat lang op zich wachten. Uiteindelijk krijgt hij een voorschot. Na 2,5 maanden ontvangt mijnheer D. de afrekening. Tot zijn ongeloof krijgt hij geen loon voor zijn werk, maar een kleine uitkering: van zijn uitkering is namelijk het loon van zijn vrouw afgetrokken en zijn pensioen. Na contact met de klantmanager blijkt dat het om een baan gaat met behoud van uitkering. Het baantje blijkt een voorsorteerder te zijn voor de uitvoering van de Wet Werken naar Vermogen. De gemeente kan mensen die het minimumloon niet kunnen verdienen met behoud van uitkering aan het werk zetten, terwijl de ‘inlener’ de gemeente een inleenvergoeding betaalt, afhankelijk van de productiviteit. Mijnheer D. is in dit baantje terecht gekomen vanwege zijn leeftijd en dus slechte kansen op de arbeidsmarkt.

Naar de top van de pagina

Systeem van inlenen en uitlenen

Dit systeem van bedrijven die de gemeente een inleenvergoeding geven voor uitkeringsgerechtigden die het werk komen doen, treffen we in veel voorbeelden uit het boekje Werken in de bijstand aan. Mensen moeten zonder loon aan de slag, krijgen kortingen als hun partner een inkomen heeft, of als ze zelf ergens een uitkering hebben lopen. Er is geen sprake van begeleiding. Men moet veel zelf uitzoeken en uitvinden. Vanuit de sociale diensten is er vaak een dwingende, beklemmende en knechtende vorm van leiding gegeven. Wie niet meedraait krijgt straf en strafmiddelen heeft de gemeente inmiddels meer dan genoeg voorhanden. De twee grotere voorbeelden van het Amsterdamse reïntegratiebedrijf Pantar en het Trainings- en Diagnose Centrum Emmen zijn schrijnend. Bijstandgerechtigden of WW’ers blijken steeds meer rechtenloze werkslaven te worden, die lekker goedkoop op baantjes ingezet kunnen worden, waar de gemeente via de ‘inleenvergoeding’ nog wat aan verdient ook.

Naar de top van de pagina

Conclusies

Uit de ervaringen en verhalen van uitkeringsgerechtigden blijkt dat werken met behoud van uitkering een hoop negatieve randverschijnselen met zich meebrengt. Er komen de volgende conclusies uit naar voren.
Er is sprake van verdringing van regulier werk. Gemeenten gebruiken uitkeringsgerechtigden om kosten voor werk dat gedaan moet worden te drukken. Veel mensen hebben nauwelijks kans op reguliere arbeid, vooral ouderen niet. Er is steeds meer sprake van een negatieve bejegening, vooral tegen mensen die lichamelijk of geestelijk ziek zijn. De mogelijkheid van tegenprestatie wordt gecombineerd met het strafregime misbruikt tot verplicht werken.

Hub Crijns

  • Klik hier om het Zwartboek Werken in de Bijstand te downloaden.
  • Klik hier om het interview 'Betaald werk als enige weg uit de armoede: wat een onzin' te lezen.
  • Klik hier om het artikel 'Contouren Participatiewet' te lezen.
  • Klik hier voor een abonnement op de Arme Krant van Nederland.

Wilt u dit artikel met iedereen of een groep in een netwerk delen, klik dan op één van onderstaande knoppen:

 



Naar de top van de pagina

Naar startpagina Arme Krant van Nederland

Naar overzichtspagina publicaties

 

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player